Monday, May 29, 2017

Black Magic 2 - Bloom Love: 9 - Alstroemeria


9 - Alstroemeria
            “Ate Pam, para kanino itong mga alstromeria? Wala naman akong napunch na orders ng mga flowers.” Nagtatakang turo ni April sa mga bulaklak na kaninang umaga pa niya naihanda.
            “Gift iyan.”
            “May bibigyan ka ng gift?” tumango siya. “Kanino?”
            “Kay kuya Nico mo.” sinulyapan niya ito. “At kay kuya Earl mo, opening nila ngayon. Gift nila ang mga bulaklak na iyan, ibig sabihin kasi ng mga alstroemeria ay wealth, prosperity and fortune.” Paliwanag niya.
            “Anong oras ba ang opening?”
            “One.” Napatingin ito sa suot nitong relos at napakunot ng noo.
            “Dapat kanina ka pa umalis ate, ten minutes before one na, mala-late ka na.” she stucked her tongue to April.
            “Hindi ako pupunta dahil may importante akong gagawin, ikaw ang papupuntahin ko doon para magbigay ng flowers.”
            “Bakit ako?” gulat na tanong nito.
            “Dahil ako ang boss mo at may bunos ka sa akin dahil sa pagdedeliver mo.” madali namang kausap ang assistant niya kaya mabilis itong tumalima. Gusto niyang pumuna kaya lang ay nagdadalawang isip siya dahil kahapon ay hindi maganda ang naging pag-uusap nila ni Nico. Mukhang nagalit yata ito sa kanya dahil sa sinabi niyang ginagamit niya ito at ang panliligaw nito kay Yumi para sa business niya. Nagsasabi lang naman siya ng totoo pero mukha yatang mas tamang hindi nalang niya iyon sinabi.
            “Pero hindi nga ate, bakit hindi ka pupunta? Friends na naman kayo ni Kuya Nico hindi ba?”
            “At ni Earl.” Dugtong pa niya. “Busy lang talaga ako at nasabi ko na iyon kay Nico.” She lied. Magiging busy din si Nico kaya hindi rin nito mapapansin kung nandoon siya o wala. “Alis ka na tapos maghalf-day ka na rin dahil maaga akong magco-close.”
            Mas lalong bumakas ang pagtataka sa mukha ni April. “Why?”
            “May importante nga kasi akong gagawin.” Mahinahong paliwanag niya upang hindi na ito magtaka.
            “Anong isasagot ko kay kuya Nico kapag hinanap ka?”
            Tumaas ang kilay niya. “Hindi na sabi niya ako hahanapin kasi nagpaalam na akong hindi pupunta at busy iyong tao, okay na kahit kanino mo ibigay ang mga flowers dahil hindi na nila mapapansin iyon.”
            “Pero-.”
            “Kapag hindi mo pa iyang nadeliver doon babawasan ko ang sweldo mo at wala ka nang bunos.” Banta niya dito.
            “Sabi ko nga idedeliver ko na ito.” Mabilis nitong kinuha ang mga gamit at binitbit ang mga bulaklak palabas. Hindi talaga siya magsasara ng shop, gusto lang niyang sabihin iyon kay April. At saka hindi sila gaanong busy ngayong araw, iyong mga orders ay nadeliver na rin. Sayang din kung isasara niya ang shop, maghuhulog pa siya ng bayad sa Pag-ibig para sa bahay niya.
            Ilang beses siyang napapatingin sa cellphone niya upang alamin kung anong oras na, medyo naiinis na rin siya sa kanyang sarili. Hindi na nga niya naayos ang inventory niya dahil nakakaramdam siya ng guilt. Ilang sandali pa ay hindi na niya natiis at tumayo na siya, kinuha niya ang kanyang cellphone at nagpasyang pupunta sa opening ng shop nina Nico. Kahit na hindi maganda ang pinag-usapan nila kagabi nasabi pa rin niya na pupunta siya doon. At kapitbahay niya ito, sigurado siyang nandoon din ang iba pang mga kaibigan niya kaya kahit na hindi siya nito pansinin ay sila nalang ang kakausapin niya.
            “You are crazy Pamela.” Bulong niya sa kanyang sarili.
            Pagkatapos naisarado ang shop ay nagsimula na siyang maglakad papunta sa shop ng may sasakyan na huminto sa tabi niya. Kunot-noong napalingon siya sa sasakyan, dahil tinted ang salamin ay hindi niya nakilala ang sakay. Umibis ang driver mula doon.
            “Pam.”
            “Anong ginagawa mo dito Nicolo?”
            “Ang sabi ni April hindi ka pupunta sa opening.”
            “Na-cancel na iyong pupuntahan ko, papunta na nga ako sa motorparts shop niyo.”
            May kung anong dumaan na emosyon sa mukha nito. “Sumakay ka na, hindi pa kami nagsisimula.”
            Binuksan nito ang pintuan sa passenger seat upang makasakay siya. “Quarter to two, dapat kanina pa kayo nagsimula.”
            “Hmn.” Ang tanging sagot lang nito. “Sa palagay ko hindi ka pupunta.”
            Napakamot siya ng noo. “Pupunta na nga ako doon.”
            “Malakas ang kutob kong hindi ka pupunta kaya pinuntahan kita sa shop, luckily nakita kitang naglalakad kaya naka-U-turn agad ako.”
            Napabuntong-hininga siya, what’s the used of lying? “Akala ko kasi nagalit ka sa sinabi ko kahapon dahil sobrang tahimik mo kaya nagdalawang-isip akong pumunta sa ribbon cutting niyo.”
            “Akala mo galit ako sa iyo?”
            “Yes.”
            “Hindi ako galit sa iyo.”
            “Bakit sobrang tahimik mo kahapon?” Ito naman ngayon ang sobrang natahimik. “See, galit ka nga. Nagsorry na nga ako at saka once ko lang pinatungan ng twenty-five percent ang binili mong flowers. Iyong first time lang tapos ng mga sumunod ay unti-unting nagdecline na ang patong hanggang sa naging normal na uli ang prices.” Akala niya ay magagalit na talaga ito pero narinig niya ang malakas na tawa ng lalaki na ikinapagtataka niya.
            “Hindi ka galit?” she peeked at him.
            “I am not mad, surprised maybe pero hindi ko magawang magalit sa iyo.”
            Tinaasan niya ito ng kilay. “Sure?”
            “I am really sure, kaya huwag kang mag-alala. Kapag nanahimik ako ibig sabihin niyan ay may malalim akong iniisip o kaya naman ay may masama akong nararamdaman.”
            “So that means, last night may malalim kang iniisip?”
            “Nope, may masama akong naramdaman.”
            Makahulugang turan nito bago nito inihinto ang sasakyan sa harap ng shop nitong may nagkukumpulan na maraming tao.
            “Tayo nalang ang hinihintay Pam para magsimula ang ribbon cutting.” Bumaba ito at mabilis na bumaling sa side niya, binuksan nito ang pintuan at inilahad ang palad nito. “Shall we?”
            Napabuntong-hininga nalang siya lalo pa at unti-unti nang lumilinaw ang kakaibang nararamdaman ng puso niya. Habang tinataas ang palad niya upang tanggapin ang palad nito ay unti-unti na rin niyang tinatanggap sa sarili niya ang nararamdaman niya.

            May feelings na siya kay Nicolo, ang ex-boyfriend ng kaibigan niya, ang may hang-ups pa sa ex-girlfriend nito. She is literally doomed.


TBC

<3 <3 <3
LOVE,
INANG


Photo CTTO

2 (mga) komento:

About Me

My photo
iamyourlovelywriter is a science teacher who loves to read, write, surf the net and EAT. She also loves to travel and just write anything under the sun that fancy her. English is not her first language, she's a Bisaya by heart and loves to write romance novels in Tagalog. Her favorite part of her updates are her A/N or Author's Note. So, her blog is more on an elongated version of her a/n, p.s, and pps.
 

The House of Ink Template by Ipietoon Cute Blog Design and Bukit Gambang